Home arrow Sections arrow Articles arrow DNA - Απορώ

Radio Show

More News

Summer Hop (Hip Hop Festival - 30/7/2016
 Το Summer Hop (Hip Hop Festival) διεξάγεται για πρώτη φορά φέτ&omicr...
Read More ...
XAOS - Monday the 25th
 Ο Ανδρέας Ευαγγέλου και ο Κλεάνθ&eta...
Read More ...
T.E.A.M. - Raise your voice 1/7/2016
Οι True Enforcers of Advance Movement παρουσιάζουν την 1η Ιουλίο&u...
Read More ...
UchihaRapFam presents: Ήταν Τζαιρός" - 15/6/2016
 H UchihaRap Familia παρουσιάζει το live "Ηταν Τζαιρός". &Omic...
Read More ...
Beats4Unit Vol.2 - 25/6/2016
 Beats4Unity is a street festival promoting alternative urban culture through the hip-hop elements: breaking, MCing, DJing and graffiti. Taking place in the buffer zone, people from both com...
Read More ...
Rap Festival / Dynasty Sound Stage - 24/6/2016
  Rap Festival / Dynasty Sound Stage 2016 (Λευκωσία), Παρασκευή 24 Ιουνί&o...
Read More ...
The Soundsystem Sessions - Julio, Smilin, Ποντίκας, Bad Hooligano - 4/6/2016
 Έρχεται άλλο ένα live στο Daltons! Όπως αναφέρο&upsil...
Read More ...
DNA - Απορώ Εκτύπωση E-mail
Αξιολόγηση χρήστη: / 4
ΦτωχόΑριστο 
12.10.07
Image Δημοσιεύουμε άρθρο έτσι όπως μας δόθηκε.
Κυκλοφορία δωρεάν καινούργιου τραγουδιού απο DNA συνοδευόμενο από 2 άρθρα:
---
Κάπου στο 2004 έχουμε βγάλει 2 δωρεάν τραγούδια στο internet τα οποία μετέπειτα κυκλοφόρησαν στην δισκογραφική μας δουλειά «Συχνότητες» που κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2006.  Δεν υπολογίζουμε και τόσο πολύ τα λεφτά που θα πάρουμε από μια δισκογραφική κυκλοφορία και αυτός είναι και ο λόγος που σε ένα δίσκο 5 τραγουδιών, τα 2 μπορεί κάποιος να τα πάρει δωρεάν από το www.hiphop.com.cy .
Βρισκόμαστε όμως στο 2007 και βλέπουμε το είδος της μουσικής με το οποίο ασχολούμαστε να εκπορνεύεται, επηρεασμένο από της τάσεις του εξωτερικού που θέλουν το HipHop να είναι ένα βασικό μέρος της οικονομίας. Αν πάρουμε για παράδειγμα την Αμερική, η HipHop βιομηχανία που συμπεριλαμβάνει εκτός από τη κυκλοφορία μουσικής και video clips αλλά και τη κυκλοφορία ρούχων, υποδημάτων, κοσμημάτων, αρωμάτων, ηλεκτρονικών, ταινιών, αυτοκινήτων, παιχνιδιών, τηλεοπτικών show, ναρκωτικών, και λοιπά φτάνουμε σε ένα ποσό 4άρων δισεκατομμυρίων κέρδη το χρόνο!
 
Αυτό φυσικά δεν συμβαίνει στη χώρα μας, «κανείς καλλιτέχνης δεν ζει απ’ τη δισκογραφία» όπως λένε και οι Στίχοιμα, και απευθύνομαι στη Κύπρο γιατί δεν μπορώ να εκφέρω άποψη για την Ελλάδα. Βλέπουμε την πρόσφατη HipHop κυκλοφορία «The rise of Cyprus HipHop» να μην υποστηρίζεται σχεδόν από κανένα μέσο ενημέρωσης και μηδαμινά από την εταιρία κυκλοφορίας. Από την άλλη οι καλλιτέχνες δεν μπορούν να προσδιορίσουν πλέον σε πιον απευθύνονται, υπήρχαν καλλιτέχνες που είχαν ένα συγκεκριμένο κοινό και αυτό το κοινό τους ήταν πιστό. Τώρα τους βλέπουμε να βγαίνουν σε συναυλίες σε κλαμπάκια χωρίς μουσική σκηνή, με κουφό και νοητικά νεκρό κοινό και που κανείς δεν θα τους δώσει την απαραίτητη σημασία.
 
Ο ανεύθυνος λόγος είναι στα φόρτε του!
 
Από την άλλη, η μίμηση του αμερικάνικου τρόπου ζωής είναι αλόγιστη! Είμαι σίγουρος πως αν ένας Αμερικάνος δει τα παιδάκια που φαντάζονται την αμερικάνική hiphop κουλτούρα στα όνειρα τους και μας την προβάλουν στο ξύπνιο τους τότε θα βλαστημήσει την ώρα και τη στιγμή που δημιουργήθηκε το HipHop.
 
H ποιότητα στο μεγαλείο της, τσάμπα μαστούρα!
 
Που πήγε το βάρος του λόγου; Και με ποιο δικαίωμα φτιάχνουν μουσική χωρίς να υπάρχει στοιχείο μουσικής; Είμαι αρκετά μπερδεμένος, δεν καταλαβαίνω το καινούργιο τρόπο σκέψης, την καινούργια μορφή αντίστασης και τους καινούργιους τρόπους που το HipHop σε κάνει μάγκα.
Κάποτε αυτά με αναστάτωναν και χαλούσα την υγειά μου, τώρα απλά με αναστατώνουν και με πεισμώνουν να μείνω σταθερός στις 5-6 αξίες και στα 3-4 ιδανικά που μου έχουν απομείνει και απειλούνται προς εξαφάνιση από τα διάφορα παράσιτα που κινούνται στην ατμόσφαιρα.
Όσο αντέξω, αν υποκύψω απλά.. «Μια ψαρόβαρκα θα πάρω και στα ψάρια θα rap-άρω»
του Ανδρέα Κωνσταντινίδη (MegaHz)

Όχι, δεν σας μιλάει ένας έμπειρος στιχουργός και ραψωδός. Δεν σας μιλάει καν ένας από τους -συνηθισμένους πια- (γιατί παλαιότερα δεν ήταν τόσο της μόδας!) άντρες με τα ρούχα 5 νούμερα μεγαλύτερα και την τάση να πιάνει διαρκώς τον καβάλο του παντελονιού του. Όμως, τέτοια παιδιά ήταν και είναι οι περισσότεροι στο φιλικό μου περιβάλλον. Με τέτοια παιδιά κάνω παρέα, γράφουμε ρίμες, πάμε σε συναυλίες… Μ’ αυτά τα παιδιά υιοθετήσαμε έναν τρόπο ζωής, που βασίστηκε στα λεγόμενα των στίχων –κατά κύριο λόγο- αμερικανικών, αργότερα ευρωπαϊκών και γύρω στις αρχές του ’90 ελληνόφωνων πλέον συγκροτημάτων. Αλλά αυτά τα ξέρετε, όπως και το ότι δεν υπάρχουν μόνο αυτές οι κατηγορίες. Εγώ, όμως, θα μείνω στην τελευταία από τις 3, που ανέφερα. Επειδή αυτούς αγάπησα σαν ακροάτρια, χειροκρότησα σαν κοινό, μιμήθηκα σαν στιχουργός και πίστεψα σαν άνθρωπος. Τους έκανα ινδάλματα (ίσως και να τους θεοποίησα ως ένα βαθμό!). Ξεκίνησαν, λοιπόν, από το τίποτα, από ένα μουσικό ρεύμα του εξωτερικού και έκαναν κάτι. Κανείς, φαντάζομαι, δεν το αρνείται αυτό. Από συναυλίες σε πάρκα με μηδαμινά έσοδα, με ρούχα χιλιοφορεμένα έως κατεστραμμένα και τραγούδια οργισμένα γεμάτα φλόγα και συναίσθημα, έγινε στροφή 180 μοιρών και όλα άλλαξαν.
 
Έτσι μάθαμε κάποτε. Θα ρωτήσετε ποιοί μάθαμε και από ποιούς. Όλοι μπορούν να φορέσουν φαρδιά. Όλοι μπορούν να βγουν στην τηλεόραση. Αλλά εμείς μάθαμε αλλιώς. Μάθαμε ότι η μουσική μας διαφέρει από τα άλλα είδη μουσικής (εξάλλου αυτό μαθαίνει κάθε πιστός οπαδός, οποιουδήποτε μουσικού ρεύματος). Δεν καταλαβαίνω πως κάποιοι ξέχασαν όλα αυτά, με τα οποία μεγάλωσαν και γαλουχήθηκαν! Μάθαμε εμείς να γράφουμε στίχους για να εκφραζόμαστε και να μιλάμε για βιώματα? Ή μάθαμε να γράφουμε εύπεπτα στιχάκια, με απλές λεξούλες και εύκολες ομοιοκαταληξίες, με μπινελίκια που τα αποστηθίζουν πιτσιρίκια χωρίς να ξέρουν καν τι ακριβώς λένε? Ονειρευόμασταν να πιούμε ένα κρασί με τους Public Enemy και να τους σφίξουμε το χέρι (που λέει ο λόγος!), ή να μας πετάνε γαρύφαλλα στην πίστα την ώρα που κάνουμε πρόγραμμα, για να καλύψουμε το κενό στα διαλείμματα κάποιου γνωστού λαϊκού τραγουδιάρη? Δεν βλέπω το συσχετισμό μεταξύ δόξας και αξιοπρέπειας πλέον. Εν έτη 2007 για να δοξαστείς πρέπει να είσαι έτοιμος να θυσιάσεις τα πάντα και, πρώτα απ’ όλα, τον αυτοσεβασμό σου.
 
Και η δικαιολογία των χρημάτων δεν ευσταθεί πια. Κανείς δεν βγάζει, δια βίου, σταθερό εισόδημα από τη δισκογραφία και τις εμφανίσεις στην επαρχία. Μιλάμε για ψώνιο, για λόξα. Για απομιμήσεις των παραλίγο gangsta-r&b-hiphop “καλλιτεχνών”, όπως ο 50cent. Που, στο κάτω-κάτω, δικαίωμά του να κάνει ότι γουστάρει, αφού έφτιαξε όνομα στη μουσική βιομηχανία της χώρας του, στην οποία ότι κουλό και να κάνεις γίνεται μόδα! Εγώ δεν θέλω να κρίνω τι γίνεται, με γνώμονα το τι ακολουθώ στη δική μου ζωή σαν “καλλιτέχνης”, αλλά με βάση το ποιόν αξίζει να θαυμάζει και να μιμείται και να παίρνει ιδέες ένας έφηβος στην Ελλάδα και την Κύπρο, για όσα θα πει και θα κάνει αργότερα στη ζωή του. Και αυτοί οι ελληνόφωνοι που γίνονται πια ξακουστοί, δεν πληρούν τις προϋποθέσεις, ώστε να σηκώσουν στις πλάτες τους το βάρος μιας τέτοιας ευθύνης. Οι στίχοι εισάγουν τρόπο ζωής και σκέψης. Και εμείς δεν δίνουμε την ανάλογη αξία σε αυτό, δεν γράφουμε έχοντας στο μυαλό μας το αυτί κάθε παιδιού, που θα μάθει -έστω και τυχαία- ένα από τα ρεφραίν μας.
 
Γενικά, όλο αυτό το σκηνικό, που άλλα λες, άλλα εννοείς και άλλα καταλαβαίνουν όλοι οι άλλοι, ανάλογα με αυτά που θέλουν ή τους συμφέρει να καταλάβουν ή βαριούνται να σκεφτούν λίγο παραπάνω, δεν με εκφράζει σαν ιδέα και σαν άποψη ζωής, συνεπώς... χάρηκα για ότι έζησα, ένιωσα και έμαθα. Να είσαστε όλοι καλά.
Φιλιά.
της Nάντιας Καλογιάννη (Lygas):


Image
Εν κατακλείδι, κυκλοφορούμε σήμερα δωρεάν το τραγούδι μας «Απορώ».
Το τραγούδι είναι σε στίχους DNA και μουσική Benjamin K.
Καλή ακρόαση…


DNA - Απορώ

DNA (Δημιουργοί Νέας Αντίληψης) - (AK SOUNDplan)
Στίχοι: Ανδρέας Κωνσταντινίδης (MegaHz)
Θεόδωρος Βαρνάβα (Decayer)
Νάντια Καλογιάννη (Lygas)
Μουσική/Μίξη/Mastering: Benjamin K (Swagbag)

Refrain:
Νιώθω αδύναμος μα και απορώ
Κάποιοι άγγιξαν αυτό που αγαπώ
Το έχουν πατώσει από μίσος και ζήλια
Άχρηστα beats στίχους και flow αστεία

MegaHz:
Νιώθω αδύναμος μπροστά από τη τόση στύση
Ο καθένας τους θέλει με μικρόφωνο να γα..
σκίσει την γάτα να πετύχει την ατάκα
να κάνει δυο τρεις φόνους έτσι ανάβει του hiphop η δάδα
Μα το ποζέρι ο καλλιτέχνης πού θα καταλήξει
Σε ένα 5γραμμο στο κλειδί του σολ να χύσει
Όλο το μελάνη από τη φούσκα τη μεγάλη
Που τη παίζει τη παίζει και στίχους κατεβάσει
Να το ξέρεις το μικρόφωνο έχει μέγα χρέος
Τι βγαίνεις και περιμένεις υποδοχή με δέος
Άλλο να βρίζεις και άλλο να τα λες ευθέως
Άλλο να κράζεις και άλλο να παίρνεις κάποιου το μέρος
Κατάφερες και έβγαλες 2 μπάρες beat,
Ωπ και ένα στιχάκι τι χαρά έγινες MC
Το τραγούδι μπαίνει στο site και εσύ στη σκηνή
Κρίμα το νέο παλικάρι, ρεζίλι θα γίνει
Κάποτε φτιάχνανε τα beat του δρόμου παραγωγοί
με σαμπλαρισμένους ήχους από γεφυρων break beat
τη σήμερον ημέρα σου φτιάχνει η δισκογραφική
μουσική  στίχους και κοινό με άποψη και αισθητική
η ποιότητα στο μεγαλείο της, τσάμπα μαστούρα
απαιτείς και γουστάρεις και κερνάς μία τζούρα
φτου στα μούτρα σου καλλιτέχνη που έγινες δούλα
εγώ έχω τα κούτελο μου καθαρό εγώ δεν έγινα Λούλα
ως εδώ και μη παρέκει δεν υπάρχει λύση
το είπα και στους DNA και συμφωνία έχω κλίσει
βαρέθηκα τους καυγάδες και τα μίση
Λευκωσία Λεμεσός βλέπουμε όλοι τον ήλιο να δύει
Γι’ αυτό φίλε έτσι θέλω λίγο να ανασάνω
Κάποιοι μου είπαν πως το παρατραβάω
Δεν βρίσκω άλλη λύση τι άλλο να κάνω
Μια ψαρόβαρκα θα πάρω και στα ψάρια θα ραπάρω.
    Θα πάρω μια ψαρόβαρκα…

<Refrain>

Decayer:
Όταν οι συναναστροφές σου σε ξεχνάνε απορείς,
Όταν σε βλέπουν και σου λεν να πα να δεις
Τη σκηνή να προσέξεις
Και να χορέψεις
Να νοιώσεις αυτό που πρέπει να μεταδώσεις
Αν το προδώσεις θα δεις θα το πληρώσεις με δόσεις
Η κουλτούρα ανεκτίμητη δε βγαίνει σε εκπτώσεις
Τις δηλώσεις σου τότε ρε σε ποιον θα τις δώσεις
Και ποιον θα χώσεις για λανσάρισμα στις Hip-Hop εκδόσεις
Εμένα απεναντίας θα με δεις σε εκδηλώσεις
Με παιδιά χωρίς πτυχία που θα σε κάνουν να το νοιώσεις
MC, ποιές είναι οι επιρροές σου MC,
γιατί είσαι άφωνος MC, μήπως δεν είσαι MC;
Πάνω σε τι ραππάρεις, πες μου δε σε άκουσα, μη φεύγεις
Που είναι η πώρωση που πρέπει να φέρεις;
Πως θέλεις χέρια ψηλά και κόσμο να χοροπηδά
Την απάντηση ποζέρι την ξέρεις
Μα δε χαλιέμαι φίλε, του Hip-Hop το σύστημα δουλεύει
Αποβάλλει όποιο μικρόβιο δε συνεισφέρει
Θα μιλήσω, θα μιλήσω, yo, θα μιλήσω
Θα μιλήσω κι άμα θέλεις περαιτέρω θα σου φέρω
Μία, δύο, τρεις και δέκα κρίσεις πανικού στο λέω
Επιμένω να επευφημώ αυτούς που τ’ αγαπούν
Αφιερώνω το κομμάτι σε αυτούς που το χαλούν
Κι αυτούς που πίσω μας κοιτούν, αυτούς που κρύβονται
Αυτούς που αργά θυμούνται τα παράπονα τους να ‘ρθουν να μας πουν
Αυτούς  που θέλουν κι επιμένουν άτονα να μας μισούν
Σ’ αυτούς δώστε μια ψευδαίσθηση κι άστε τους να γλεντούν.
<Refrain>

Lygas:
Οι στίχοι είναι βάσανο, στο λέω με παράπονο.
Έγινες τόσο εμπορικός, γιατί έχεις ύφος άτονο.
Ξέχασες εντελώς, ποιος ήσουν και πως άρχισες,
έγινες φίρμα και τα ιδανικά σου πίσω άφησες.
Μ’ έχεις απογοητεύσει και έχει μεγάλη σημασία,
γιατί ήμουν το κοινό σου, εγώ σου’ δινα αξία
Εγώ και άλλοι δέκα σου’ χαμε εμπιστοσύνη
κι όμως τώρα αναζητάς των VIP καλοσύνη.
Δεν νιώθεις στην ψυχή σου το κενό να μεγαλώνει?
Τώρα που σε νοιάζει και των καναλιών η γνώμη?
Τώρα που οι στίχοι σου είναι άνευ σημασίας,
αλλά πουλάς cd πέρα από τα όρια της φαντασίας.
Εσύ το έχεις για καλό και δεν σε παρεξηγώ,
σου φούσκωσαν τα μυαλά και σε’ βαλαν στο χορό.
Τώρα ασχολείσαι με γκομενάκια και φουστίτσες,
εγώ στη θέση σου θα είχα έτοιμες βαλίτσες.
Γιατί θυμήσου ότι ανεβαίνει τόσο απρόοπτα,
θα πέσει το ίδιο ξαφνικά και όχι βέβαια στα μαλακά.
Δεν ξέρω πια τι σκέφτεσαι και ούτε καταλαβαίνω,
απ’ το τρένο της δόξας εγώ απόψε κατεβαίνω.
<Refrain>
 
< Προηγ.   Επόμ. >

Διαφημίσεις

 

Visitors Counter

12527983 Επισκέπτες

RSS

HipHop.com.cy RSS
?>