Μια μικρή λίστα καθαρών train writers:cope2,sento tfp,poem,yes2.

Το hiphop εξερράγη σe δημοτικότητα στα μέσα του ´80. Μουσικά βίντεο που χαρακτηρίζουν τις διάφορες πτυχές της κουλτούρας του δρόμου της NYC αποδεδείχθηκαν πολύ ελκυστικά. Σχεδόν κάθε αμερικανικός έφηβος ήθελε να είναι bboy της Νέας Υόρκης. MCs, breakers και writers έβγαιναν στην επιφάνεια.Έξω από την πόλη της Νέας Υόρκης δεν υπάρχουν πολλά σημαντικά αστικά συστήματα μεταφορών, αλλά οι writers ήθελαν να βάψουν το χάλυβα και να έχουν την κίνηση του ονόματός τους. Με τη δυνατότητα πρόσβασης και την ελάχιστη ασφάλεια τα φορτηγά τρένα έγιναν ένας φυσικός στόχος. Αυτήν την περίοδο writers από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά βομβαρδίζουν τα φορτηγά τρένα. Οι γεωγραφικές ρίζες αυτού του φαινόμενου είναι δύσκολο να καθοριστούν θεωρείται όμως ευρέως ως φαινόμενο δυτικών ακτών. Οι ενεργοί writers βασισμένοι στο NYC κύμα είναι: CAVS, SEIN 5, SENTO, CAVS, CASE2, ZEPHYR και MONE
* Όρος καθορισμένος από τον ZEPHYR.

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ:

Στις αρχές του ´80 αμερικάνοι writers περιόδευαν στις ευρωπαϊκές στοές τέχνης και το hiphop κέρδιζε συνεχώς διεθνή δημοτικότητα. Η ευρωπαϊκή νεολαία αγάπησε την κουλτούρα του δρόμου της Νέας Υόρκης.Tο βιβλίο subway art του Henry Chalfant και της Martha cooper,Η ταινία style wars του Tony Silver και του Henry Chalfant και η ταινία wild style του Charlie Ahearn έγιναν το θεμέλιο για την ευρωπαϊκή φιλοδοξία. Ο πολιτισμός NYC μιμούταν και επεκτεινόταν συνεχώς. Το βιβλίο spray can art του Henry Chalfant και του james Prigoff Το βιβλίο αποδείχθηκε ένας πρόσθετος καταλύτης για την επέκταση του graffiti παγκόσμια..

´Ως τα τέλη του ´80 το ευρωπαικό κίνημα καθιερώθηκε και ήταν σε πλήρη ισχύ. Η δεύτερη γενεά Ευρωπαίων σφυρηλατούσε τις φιλίες με τα αμερικανικά είδωλά τους.Οι Ευρωπαίοι διψούσαν να βάψουν στον τόπο γεννήσεως αυτής της τέχνης. Οι Αμερικανοί φιλοξένησαν "τα προσκυνήματα στη Μέκκα". Βόμβαρδιζάν την Νέα Υόρκη τόσο αποτελεσματικά, που οι άνθρωποι νόμιζαν οτι είναι από τη Νέα Υόρκη.
Πολλοί writers της Νέας Υόρκης πήγαν επίσης στην Ευρώπη. Οi Ευρωπαίoi ήταν τόσο πρόθυμοi να τροφοδοτήσoυν τους αμερικανικούς συγγραφείς που θα παρείχαν airfare, στεγάσεις, και χρώμα. Τα δικαιώματα καυχησιολογίας για να βάψουν με έναν Αμερικανό ήταν ανεκτίμητα. Για μερικούς Αμερικανούς που πηγαίνουν να χτυπήσουν τα τραίνα στην Ιταλία ή τη Γερμανία έχει γίνει ακριβώς όπως μια μορφή ταξιδιού απο brooklyn στο Bronx.


ΑΠΟΡΡΙΜΑΤA:
Προς το τέλος της δεκαετίας του '80 το MTA άρχισε μια ογκώδη αποχώρηση των επίπεδων βαγονιών του και από τα τρία τμήματα. Αυτά τα βαγονιά στάλησαν στα ναυπηγεία απορρίματος στο Μπρούκλιν. Παρά το γεγονός ότι αυτά τα τραίνα διευθύνθηκαν για την καταστροφή, προσέλκυσαν πολλούς writers. Μερικοί χτυπούν τα απορρίματα λόγω του πάθους τους για το χάλυβα άλλοι έβαψαν ακριβώς για να πάρουν μια φωτογραφία του ονόματός τους σε ένα αυτοκίνητο υπογείων, ή για να ξαναζήσουν τις μνήμες. Το βάψιμο αυτών των βαγονιών που δεν έθεσαν καμία απειλή στο MTA, αλλά η ομάδα βανδάλων της αστυνομίας τους κυνηγούσε τελικά με την ελπίδα της σύλληψης κάποιου στον πιό επιθυμητό κατάλογό τους. Η ομάδα βανδάλων ήξερε ότι μερικοί από τους ίδιους συγγραφείς που χτυπούν τα απορρίματα χρωμάτισαν επίσης τα καθαρά τραίνα. Παρολαυτά οι writers προσελκύονταn ακόμα στα απορρίματα.


ΕΘΝΙΚΕΣ ΟΔΟI: