Ναι, έτσι είν'η ζωή, και το hiphop είναι και αυτό ζωή, μεγαλώνει και εξελίσσετε όπως και το οποιοδήποτε λουλούδι που παλεύει για να μπει και αυτό στην ζούγκλα της ζωής και όταν μπει δεν σταματά αλλά συνεχίζει να προσπαθεί για να επιβιώσει και να αφήσει απόγονους αντάξιους της ομορφιάς του.

Σαν σπόρος που μεταφέρθηκε από τον αέρα, προσγειώθηκε πάνω στο μικρό μας νησί που ίσως εδώ κάποτε να έζησαν οι προγονοί του. Τα πράγματα όμως ήταν δύσκολα, αλλά τα κατάφερε και φυτεύτηκε αρκετά καλά έτσι ώστε να μπορέσει να ζήσει.

Επιτέλους, αυτό το στάδιο τελείωσε με επιτυχία, το επόμενο όμως έχει σειρά. Η ρίζωση. Το στάδιο αυτό είδη άρχισε και κατά την γνώμη μου είναι το ποιο σημαντικό. Είναι αυτό που θα δώσει δύναμη στη φάση μας να γίνει ακόμη ποιο δυνατή. Ελπίζω, αλλά όχι μόνο. Δεν πρέπει μόνο να ελπίζω, αλλά και να προσπαθώ για το μέλλον.

Ήδη πρόσεξα μερικά λάθη, ήδη άρχισα να βλέπω τα εμπόδια που άρχισαν να δημιουργούνται, άλλα από μέσα και άλλα από έξω. Ο σκοπός που γράφω αυτό το άρθρο είναι για την σωστή ανάπτυξη του hiphop στη κυπριακή κοινωνία, να θίξω κάποια λάθη που άρχισαν ήδη να αναπτύσσονται, διότι κανείς από εμάς δεν θα ήθελε να δει τα λάθη μεγάλα εμπόδια στο δρόμο του. Επειδή η πρόληψη λοιπόν είναι η καλύτερη θεραπεία, σκεφτείτε αυτά που θα σας γράψω και προσπαθήστε να τα αντιμετωπίσετε με πιο πολύ θάρρος και τόλμη για να έχει αυτό που αγαπούμε ένα καλύτερο μέλλον.

Το πρώτο πράγμα που θα ήθελα να πω είναι ότι οτιδήποτε γράφω σε αυτό το άρθρο, δεν είναι μόνο κάποια πιστεύω μου, αλλά και αρκετά από τα πιστεύω πιο παλιών ανθρώπων στη φάση που πιστεύω ότι είχαν αρκετή εμπειρία για να έχουν κάποια σημαντική γνώμη. Οι γνώμες αυτές καταγράφηκαν από γκαλόπ που έκανα και από κάποιες συνεντεύξεις.

Το πρώτο μεγάλο θέμα που πρέπει να αναλύσω είναι κατά κάποιο τρόπο η αρχή του hiphop αλλά και η αρχή ολόκληρης της ζωής. Γνωστό σε όλους με το αγγλικό του όνομα (Respect), ο σεβασμός είναι αυτό που κατάφερε να ενώσει τα τέσσερα κομμάτια του hiphop και να δημιουργήσει αυτή την κουλτούρα. Ο σεβασμός μπορεί να αναλυθεί σε πολλά κομμάτια και μέρη. Εγώ θα σας υποδείξω δυο-τρεις οπτικές γωνίες της λέξης «σεβασμός» που είδα ότι υπάρχει πρόβλημα ή που είδα ότι έχουν πολύ πρόβλημα πιο παλιοί από εμένα.

Δεν λέω ότι πρέπει να γίνουν όλοι οργανωτές και ότι πρέπει όλοι να μπούνε βαθιά στη κυπριακή hiphop σκηνή. Αυτό που λέω όμως είναι να βοηθήσουμε αυτούς που οργανώνουν κάποια πράγματα να πάνε όλα καλά. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα θα ήταν η αγορά των δίσκων των κύπριων ραππερ, είτε είναι κυκλοφορημένοι, είτε είναι Underground. Όπως π.χ. τον δίσκο του Γιάννη Γου και τον δίσκο των HardCore Heads. Ακόμη ένα παράδειγμα βοηθείας είναι να δίνουμε την παρουσία μας σε όσο πιο πολλά events το δυνατό. Θα έλεγα ότι είναι επίσης σημαντικό να δηλώνουμε παρουσία και στο www.hiphop.com.cy που είναι το πρώτο επίσημο site της κυπριακής hiphop σκηνής στο διαδύκτιο.

Φυσικά, αρκετά σημαντικό είναι η σωστή επικοινωνία του ραππερ και του Writer/Graffer με το κοινό του. Το graffiti και το Rap είναι τα εκφράστηκα μέρη του hiphop. Οι καλλιτέχνες εκφράζονται μέσα από αυτά, είτε συναισθηματικά, είτε ιδεολογικά, είτε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο. Η δουλεία του κοινού δεν είναι μόνο να βοήθα και να στηρίζει τον καλλιτέχνη, αλλά και να καταβάλλει προσπάθειες για να κατανοήσει το τι θέλει να πει (αυτό ισχύει και για τον καλλιτέχνη, αλλά κατά την γνώμη μου αυτό είναι κατά 95% δουλεία του κοινού).

Μέρος της βοηθείας του κοινού (όσοι ακούνε δηλαδή τον καλλιτέχνη, καλλιτέχνες ή μη) προς την φάση, είναι και η κριτική. Με την λέξη κριτική εννοώ την υπόδειξη των λαθών των καλλιτεχνών. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να λέμε ο ένας στον άλλο τα λάθη του με τον κατάλληλο σεβασμό, να του τα επεξηγούμε και να τον βοηθήσουμε να εξελιχθεί. Αυτό πρέπει να γίνετε και σε όλη την hiphop σκηνή. Δηλαδή να περιθωριοποιούνται οι, όχι και τόσο καλοί, ραππερ και να επικρατούν οι καλοί και όχι οι παλιοί (αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να σεβόμαστε την γνώμη των παλιών, διότι σαν παλιοί γνωρίζουν περισσότερα. Αυτό το θέμα θα το συζητήσω παρακάτω).

Ο καλλιτέχνης πάλι με την σειρά του, πρέπει να βλέπει τα λάθη που του υποδεικνύονται με την απορία «τι μπορώ να κάνω για να τα διορθώσω;» και όχι με την σκέψη «είδες τον μαλάκα τι μου είπε;». Ξέρω ότι πολλές φορές ότι οι καλλιτέχνες πληγώνονται όταν τους λένε τα λάθη τους, αλλά πρέπει να δείξουν την ψυχική τους δύναμη για κατανόηση. Ακόμη και όταν κάποιοι κάνουν σοβαρά λάθη, ακόμη και όταν κάποιοι χαλάσουν μια ολόκληρη νύκτα πρέπει να τους δείξουμε τα λάθη τους και να τους τα συχωρέσουμε. Αν δεν γίνει αυτό, θα καταντήσουμε όπως το αμερικανικό rap (Westside Vs Eastside) και το ελληνικό (Hardcore Vs Low Bap). Μπορεί κάποιοι από εσάς να νομίζουν ότι αυτό είναι σχεδόν αδύνατο ή ότι αφορά το μακρινό μέλλον, αλλά θα σας πληροφορήσω ότι αυτό συμβαίνει ακόμη και σήμερα σε μικρότερο βαθμό. Ένας από τους σκοπούς μου είναι να μετατρέψω αυτές τις κόντρες από ανταγωνιστικές σε διαγωνίστηκες και συναγωνιστικές.

Πολλές φορές δημιουργούνται και σχέσεις που δεν στηρίζονται στην αγάπη του hiphop ή του άλλου ραππερ, αλλά στο μίσος κάποιων ραππερ προς άλλους. Αυτό το μίσος είναι ο γκρίζος τοίχος του hiphop που περιμένει να τον βάψουμε με τα σπρέι μας και να τον κάνουμε να φαίνετε πιο ζωντανός. Διότι όπως είπα και πιο πριν, το hiphop μοιάζει με λουλούδι, με ζωντανό οργανισμό, πως μπορεί να μάχονται η μια ρίζα ενάντια στην άλλη; Κάτι τέτοιες σχέσεις δημιουργούνται αρκετές σε πολύ γρήγορους ρυθμούς, ρυθμούς που πολλές φορές δεν προλαβαίνουμε να κατανοήσουμε.

Παρόμοιες σχέσεις δημιουργούνται και όταν προσκολλούμαστε σε κάποιον που μπορεί να μας βοηθήσει να προχωρήσουμε μπροστά, ενώ εμείς οι ίδιοι αφήνουμε την όλη hiphop σκηνή απλά για να βγάλουμε δίσκο ή για να γίνουμε πιο γνωστοί και αλλού. Δεν είναι κακό να είμαστε με κάποιον που μπορεί να μας βοηθήσει, κακό όμως είναι να προσκολλούμαστε σε αυτό και να μην βλέπουμε όλη την φάση αλλά ένα μόνο κομμάτι. Κάποιοι πιο παλιοί που μας βοηθούν, παίζουν σημαντικό ρόλο, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να δείχνουμε σεβασμό στους υπόλοιπους παλιούς, διότι πάλι δημιουργούνται αυτό που λέμε κλίκες.

Όταν πάλι προσκολλούμαστε σε κάποιον και τον υπερτιμούμε ή τον υποτιμούμε για αυτό το λόγο είναι εξίσου λάθος, διότι για ακόμη μια φορά δεν βλέπουμε την αλήθεια, την πραγματικότητα και εφόσον γίνετε αυτό, δεν βλέπουμε τα λάθη τα δικά μας και των άλλων (ειδικά του ατόμου αυτού) ως αποτέλεσμα να μην μπορούμε να τα διορθώσουμε. Άλλο παρόμοιο λάθος είναι το να κρίνουμε γενικά κάποιον ραππερ από ένα τραγούδι του. Μπορούμε να πούμε για το τραγούδι του έτσι ώστε να δει κάποια λάθη, αλλά δεν μπορούμε πραγματικά να τον κρίνουμε γενικά.

Για μια σωστή εξέλιξη, δεν χρειάζεται να κάνουμε κινήσεις μέσα στη φάση μόνο, αλλά και από μέσα προς τα έξω. Ξέρω ότι δεν είμαστε επιχείρηση και ότι δεν πουλιόμαστε σαν μουσικοί, αλλά πρέπει να δούμε και το καλό του κοινού μας, να δώσουμε ευκαιρία στο κοινό μας να μας παρακολούθα. Ο κύριος τρόπος για να το κάνουμε αυτό δεν είναι οι συναυλίες όπως πολλοί πιστεύουν. Ο κύριος τρόπος είναι η διαφήμιση της φάσης μας μέσω των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Χρειαζόμαστε κάποιο ραδιοφωνικό (περισσότερο) ή τηλεοπτικό σταθμό που να μπορεί να μας υποστηρίξει και να παρουσιάσει στην επιφάνια και την δική μας φάση. Είναι πολύ καλές οι συναυλίες και οι γνωριμίες στο διαδίκτυο, αλλά δεν είναι όλοι που έχουν την δυνατότητα της συνδρομής στο internet ή την δυνατότητα να βρίσκονται κοντά στη συναυλία (πολλοί βρίσκονται σε άλλες πόλεις ή και χώρια και δεν έχουν μέσο για να πάνε σε τέτοιες συναυλίες).

Ξέρω ότι για τους περισσότερους είναι μεγάλο πρόβλημα. Σε κάθε πρόβλημα όμως υπάρχει και μια λύση. Εδώ και μερικούς μήνες περνά μια ιδέα συνεχεία μες στο νου μου. Ένας πιθανός σύλλογος για hiphop ενέργειες. Εκεί θα μπαίνουν λεφτά για την διοργάνωση συναυλιών, για την οργάνωση κάποιου ραδιοφωνικού σταθμού, για την ενημέρωση του hiphop κοινού της Κύπρου και για την σημείωση κάποιων κοινών στόχων ως αναφορά την εξάπλωση του hiphop και την σωστή επικράτεια του. Θα μπορούσαμε να μαζεύαμε λεφτά από συναυλίες, διαφημίσεις στον ραδιοφωνικό σταθμό, εράνους που θα κάνουμε, πωλήσεις κάποιων Underground CDς (φανταστείτε τους HCH να πουλούσαν τον δίσκο τους 5 λίρες και τις 2 να τις έδιναν σ' αυτό τον σύλλογο). Το θέμα του ποιος θα ελέγχει τον σύλλογο δεν νομίζω να είναι πρόβλημα. Μπορούμε να κάνουμε διαχωρισμό εργασιών έτσι ώστε να είναι όλοι ευχαριστημένοι και να έχουμε ένα κοινό συμβούλιο που να συγκεντρώνετε μια φορά τον μήνα. Σε πολλούς αυτή η ιδέα φαίνετε αστεία, αλλά όταν αυτό έγινε στην Ελλάδα (Hip Hop Addicts με ραδιοφωνικό σταθμό το «Atlantis» και ιστοσελίδα το www.hiphop.gr -έγιναν συνεργασίες μεταξύ αυτών και δεν ήταν κοινός σύλλογος, αλλά μοιάζει-) είχε μεγάλη επιτυχία (και φανταστείτε ότι ή Κύπρος θέλει πιο λίγη προσπάθεια, διότι είναι πιο μικρή).

Στα πλαίσια φυσικά αυτού του συλλόγου θα είναι και το www.hiphop.com.cy που θα βοήθα και αυτό με κάθε δυνατό τρόπο για την ανάπτυξη της φάσης. Βάλτε τον εαυτό σας να σκεφτεί πόσες φορές χάσατε συναυλία διότι δεν μάθατε γι' αυτήν ένκαιρα (για αυτούς που είναι κοντά στα συγκροτήματα και τους διοργανωτές δεν ισχύει διότι αυτοί μαθαίνουν τα νέα γρήγορα) ή σκεφτείτε πόσες φορές έγιναν συναυλίες η μια μετά στην άλλη και μαζεύτηκε ο κόσμος μόνο στη μια. Τέτοια λάθη δεν πρέπει να γίνουν ξανά. Πρέπει να μάθουμε από τα λάθη μας και να γίνουμε πιο οργανωμένοι και πιο δυνατοί. Πρέπει να σταματήσουμε τα πρόχειρα πράγματα και να γίνουμε επαγγελματίες αν θέλουμε να προχωρήσουμε.

Και έρχεται πάλι το ερώτημα, «Τι θα πει επαγγελματίες;». Δεν θα σας απαντήσω σε αυτή την ερώτηση. Θα σας απαντήσω πρώτα στην αντίθετη ερώτηση, «Ποιοι δεν είναι επαγγελματίες;». Επαγγελματίες δεν είναι αυτοί που κάνουν τα πράγματα ανοργάνωτα, τελευταία στιγμή, επαγγελματίες δεν είναι αυτοί που αφήνουν πράγματα στην τύχη, επαγγελματίες δεν είναι αυτοί που προσπαθούν να μοιάσουν σε άλλους. Επαγγελματίας είναι αυτός που:

1. Βλέπει τι έχει,
2. Βλέπει την κατάσταση γύρω του,
3. Βλέπει τον στόχο του,
4. Κάνει το σχέδιο με το οποίο θα λειτουργήσει,
5. Φαντάζεται τις κακές συνέπειες και προσπαθεί να τις αντιμετωπίσει,
6. Λειτουργά το σχέδιο προσεκτικά,
7. Και κατακτά τον στόχο του που συνήθως είναι ένα μέρος κάποιου μεγαλύτερου στόχου του.

Μηδαμινοί έως κανείς είναι οι άνθρωποι που είναι επαγγελματίες στη hiphop φάση, και οι χειρότεροι, αυτοί που νομίζουν πως ξέρουν, ενώ δεν ξέρουν. Πολλοί από εσάς, όταν διαβάζατε τα παραπάνω, φανταζόσασταν τα λάθη που έγιναν σε συναυλίες. Και αυτά είναι λάθη, αλλά κατά την γνώμη μου υπάρχουν και άλλα, πολλές φορές πιο σημαντικά.

Μπράβο στους HCH, IUT κτλ που έβγαλαν τους δίσκους τους σαν Underground παραγωγή, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως όλοι πρέπει να το κάνουν. Κάποια από αυτά τα συγκροτήματα πιστεύουν ότι το Underground είναι καλό και κάποια αλλά το κάνουν έτσι ώστε να μπορούν να προχωρήσουν δισκογραφικά. Αλλά ένας δίσκος (underground εννοώ) είναι σημαντική δουλεία, δουλεία που χρειάζεται, όχι μόνο ταλέντο, αλλά και γνώσεις και γνωριμίες. Ως αναφορά τις γνωριμίες μπορούν να παραμερισθούν, αλλά για τις γνώσεις είναι αδύνατο. Οι παλαιότεροι ραππερ τις Κύπρου βλέπουν σίγουρα την κατάσταση όπως την βλέπω και εγώ, οι νεότεροι όμως δεν την βλέπουν με αυτό τον τρόπο και βιάζονται να κάνουν κινήσεις που χρειάζεται εμπειρία και τρόπο για να τις κάνεις και όχι μόνο λεφτά. Το ίδιο ισχύει και για τους άλλους hiphopαδες. Πρέπει να ακολουθούν το στοιχείο που διάλεξαν, αλλά πρέπει επίσης να έχουν και γνώσεις πάνω στο θέμα, γνώσεις ιστορίας, γνώσεις στον τρόπο που το κανείς και γνώσεις για το τι γίνετε σήμερα στον κόσμο σε αυτό το θέμα.

Κατά την γνώμη μου, αυτό το πρόβλημα δημιουργείτε από ένα άλλο. Δημιουργείτε από το γεγονός ότι όλοι θέλουν να λάβουν μέρος στη φάση χωρίς να έχουν υπόψη τους ότι μια φάση δεν χρειάζεται μόνο την κυρίως φάση, αλλά χρειάζεται επίσης και τους υποστηριχτές της, τους κριτές της και με άλλα λόγια τους θαυμαστές /κοινό της. Δεν γίνετε όσοι ξέρω που ασχολούνται με hiphop να κάνουν ένα από τα τέσσερα στοιχεία του. Αυτό θα έφερνε στον κόσμο του hiphop ένα αλαλούμ, μια σύγχυση, όπως επίσης και πολλούς που θα ασχολούνται, χωρίς όμως να έχουν αρκετές γνώσεις.

Κάποιοι θα σκεφτούν «γιατί χρειάζεται η γνώση, όταν μαθαίνουμε δεν επηρεάζουμε τον εαυτό μας έτσι ώστε να σκεφτεί με ένα άλλο τρόπο, και όχι με τον αυθεντικό του;». Αυτό όμως είναι λάθος. Δεν μαθαίνουμε πώς να σκεφτόμαστε, ούτε αλλάζουμε την γνώμη μας. Το μόνο που μαθαίνουμε είναι γεγονότα, απ' τα γεγονότα δημιουργούμε κάποια γνώμη και εμείς δεν θέλουμε να δημιουργήσουμε λάθος γεγονότα-γνώμη στα κυπριακά δεδομένα του hiphop. «Όταν δεν έχουμε την γνώση, μοιάζουμε σαν να ξεκινήσαμε να πάμε κάπου χωρίς να ξέρουμε ούτε που είναι, ούτε που είμαστε, ούτε από που ξεκινήσαμε, αλλά ούτε σε πια κατεύθυνση να πάμε» (κ. Γάμμα από HCH).

Διότι:

«Σε ένα κίνημα που τείνει να χάσει τον δρόμο του,
αφού κανένας δεν δείχνει να δίνει βάση στο λόγο του,

[.....]

η ραψωδία φίλε είναι βάρος, θέλει αρετή και τόλμη, θέλει θάρρος,
θέλει να στέκεις μεσ'την νύκτα φάρος,

γι'αυτό ας δώσουμε φως απ'εδώ και πέρα,
υψώστε πυρσούς στον αέρα να γίνει μέρα».
(terror.x.crew "που ειν'οι πέννες σας")

Πρέπει λοιπόν να σας βάλω να σκεφτείτε «που ειν'οι πέννες σας», που βαδίζετε και ποιοι οι στόχοι σας. Τι σκοπούς έχετε, τι όπλα έχετε και πόσο καλά προετοιμασμένοι είστε. Δεν φτάνει να το κάνετε για να το ευχαριστηθείτε εσείς, δεν πρέπει να είστε εγωιστές, δεν είστε μόνοι σας, έχετε μια ολόκληρη hiphop φάση γύρω σας. Προχωρήστε σωστά.

Με όλη μου την σοφία και σεβασμό,
η ταπεινή γνώμη, από τον Sofο

Sofoz Mc